Podatki.XMC.PL

Opodatkowanie Rodzaje Podatkow Ulgi i Raje Podatkowe

.:: Co To Jest Raj Podatkowy ::.

Idea艂em dla ka偶dego przedsi臋biorcy jest prowadzi膰 dzia艂alno艣膰 gospodarcz膮 w takim systemie podatkowym, w kt贸rym nie ma w og贸le podatk贸w lub s膮 one niewielkie, poniewa偶 wysokie podatki i biurokratyczne przeszkody s膮 cz臋sto najwi臋kszym hamulcem dynamicznego rozwoju prywatnych przedsi臋biorstw.
Wiele kraj贸w 艣wiata, aby osi膮gn膮膰 znaczny rozw贸j gospodarczy, spe艂ni艂o ten przyjemny sen, w zwi膮zku z czym usun臋艂o szereg biurokratycznych przeszk贸d, a nast臋pnie zredukowa艂o lub zlikwidowa艂o jakiekolwiek formy podatk贸w bezpo艣rednich odnosz膮cych si臋 do okre艣lonego prawnego typu sp贸艂ek, lub form rezydencji (sta艂ego pobytu). W ostatnich dziesi臋cioleciach nast膮pi艂 niewiarygodny rozw贸j ?raj贸w podatkowych”, kt贸re poprzez likwidowanie ogranicze艅 i liberalizacj臋 jurysdykcji zwabi艂y zagranicznych inwestor贸w, kt贸rym bez tych udogodnie艅 by艂oby ci臋偶ko w takim miejscu rozwin膮膰 biznes. Z biegiem czasu wiele kraj贸w takich jak Kajmany, Bahamy sta艂o si臋 znacz膮cymi centrami finansowymi, w odr贸偶nieniu od przesz艂o艣ci, kiedy to czerpa艂y korzy艣ci przede wszystkim z produkcji trzciny cukrowej oraz niezbyt rozwini臋tego przemys艂u turystycznego. Przyp艂yw kapita艂u do tych miejsc spowodowa艂 zainteresowanie si臋 nimi bank贸w, trust贸w i zak艂ad贸w ubezpieczeniowych, kt贸re chcia艂y znale藕膰 si臋 w centrum zainteresowania, tote偶 nikogo nie dziwi, 偶e w wielu, przede wszystkim karaibskich ?rajach” znajduj膮 si臋 filie najbardziej znanych na 艣wiecie instytucji finansowych zarz膮dzaj膮cych wielomiliardowymi maj膮tkami klient贸w t臋skni膮cych za us艂ugami, kt贸rych kontynentalne banki nie mog膮 zaoferowa膰, a je艣li ju偶 to za wysok膮 op艂at膮.
Co doprowadzi艂o tak wiele kraj贸w do zmian przepis贸w podatkowych i istotnego zliberalizowania jurysdykcji w zakresie gospodarczym? Przede wszystkim d膮偶enie do przyci膮gni臋cia kapita艂u zagranicznego, kt贸ry przy braku tego rodzaju udogodnie艅 nie mia艂by najmniejszych powod贸w, aby skierowa膰 wzrok na te w艂a艣nie obszary. Po drugie kapita艂 zagraniczny staje si臋 藕r贸d艂em zysku rezyduj膮cych na miejscu sp贸艂ek, kt贸re oferuj膮 mu swoje us艂ugi. W ten spos贸b dochodzi do szybkiego rozwoju specjalistycznych us艂ug finansowych, kt贸rych kapita艂 zagraniczny wymaga lub potrzebuje w swojej dzia艂alno艣ci handlowo-inwestycyjnej.

Gospodarki, kt贸re przed przyj臋ciem tego liberalnego systemu zmuszone by艂y cz臋sto 偶y膰 z pomocy zagranicznej, poprzez przemy艣lany ruch, jakim jest bezsprzecznie optymalizacja systemu podatkowego, sta艂y si臋 najbardziej rozwini臋tymi obszarami w swoim regionie i teraz to one pomagaj膮 swoim mniej rozwini臋tym s膮siadom. Obecnie kraje te s膮 czo艂owymi centrami finansowymi okre艣lonych obszar贸w, oferuj膮 dyskrecj臋, anonimowo艣膰, wspania艂e us艂ugi finansowe i korzystne podatki dla firm, kt贸re wykorzysta艂y dane terytorium w celu optymalizacji podatk贸w.
Istniej膮 dwa typy stref o niskim opodatkowaniu. Pierwsze s膮 konstytuowane przez pa艅stwo, kt贸re opodatkowuje wewn臋trzne dochody na niskim poziomie. Dzieje si臋 tak w贸wczas, gdy bud偶et nie wymaga du偶ych dochod贸w ze wzgl臋du na ma艂e wydatki lub wyst臋powanie innych 藕r贸de艂 wp艂yw贸w na tyle wydajnych, 偶e mog膮 pokry膰 wydatki publiczne kraju. Przyk艂adem mo偶e by膰 Andora, kt贸ra uzyskuje wystarczaj膮ce wp艂ywy ze sprzeda偶y energii elektrycznej do Francji, Portugalii i Hiszpanii.
Drugimi s膮 pa艅stwa celowo wprowadzaj膮ce niskie obci膮偶enie podatkowe w celu przyci膮gni臋cia kapita艂u zagranicznego. R贸wnocze艣nie utrzymuj膮 one niskie obci膮偶enia podatkowe pozwalaj膮ce zasili膰 ich wewn臋trzne bud偶ety. Kraje te zdecydowa艂y si臋 艣wiadomie na przekszta艂颅cenie w oazy podatkowe, by o偶ywi膰 narodow膮 gospodark臋. Niejedno颅krotnie by艂a to decyzja wspierana przez kraje rozwini臋te. Przyk艂adem tego typu oaz jest Puerto Rico, le偶膮ce w strefie wp艂yw贸w ekonomicznych Stan贸w Zjednoczonych czy Gujana Francuska i Polinezja, kt贸re pozostaj膮 pod dominacj膮 ekonomiczn膮 Francji.

Zasadnicza cecha oaz podatkowych, jak膮 jest niskie obci膮偶enie podatkowe lub brak podatk贸w, nie wyczerpuje w pe艂ni z艂o偶ono艣ci tej kwestii. Istniej膮 kraje, kt贸re nie pobieraj膮 偶adnego podatku od kapita艂u (m. in. Nauru, Yanuatu, Turks i Caicos). Jednocze艣nie pobierane s膮 tam niewielkie podatki od wynagrodze艅. Mo偶liwe jest te偶 nieopodatkowanie dochod贸w pochodz膮cych z zagranicy. Wyst臋puje i taka sytuacja, 偶e kraje wysoko rozwini臋te, o progresywnych podatkach, opodatkowuj膮 w niewielkim procencie dochody zagraniczne lub wprowadzaj膮 nisk膮 stop臋 opodatkowania dochod贸w okre艣lonych podmiot贸w, jakimi s膮 holdingi (m. in. w Holandii). Do oaz podatkowych zaliczona zosta艂a r贸wnie偶 Szwajcaria, kt贸ra – wbrew podstawowemu za艂o偶eniu definicji – jest krajem o wysokich obci膮偶eniach fiskalnych. Jednak偶e w tym przypadku o afiliacji zadecydowa艂a 艂atwo艣膰 przeprowadzania operacji finansowych i ich poufny charakter.
Rozgraniczenie stref o wysokim, 艣rednim i niskim opodatkowaniu jest trudne do ustalenia, nawet przy pos艂ugiwaniu si臋 kryteriami ekonomicznymi i prawnymi. R贸wnocze艣nie osoby fizyczne i prawne, kt贸re uwa偶aj膮 opodatkowanie w swych krajach za dolegliwe, korzystaj膮 na du偶膮 skal臋 z oaz podatkowych.
Nie wszystkie oazy podatkowe ciesz膮 si臋 tak膮 sam膮 popularno艣ci膮. S膮 i takie pa艅stwa, kt贸re mimo podj臋tych stara艅 nie sta艂y si臋 oazami. Ponadto wzrost zainteresowania krajami, w kt贸rych istniej膮 niskie podatki, miewa charakter cykliczny. Przyk艂adem mo偶e by膰 sytuacja z lat 70. – okresu wielkiego kryzysu naftowego. W贸wczas to niekt贸re z kraj贸w – importer贸w ropy naftowej, nie mog膮c zmobilizowa膰 wi臋kszych 艣rodk贸w na zakup tego surowca, stara艂y si臋 stworzy膰 warunki przyci膮gaj膮ce kapita艂 zagraniczny.
Oazy podatkowe musz膮 si臋 legitymowa膰 – generalnie lub co najmniej w odniesieniu do cudzoziemc贸w – niskim opodatkowaniem. Jest to najwa偶niejsza, ale nie jedyna ich cecha. Istotn膮 rzecz膮 jest r贸wnie偶 mo偶liwo艣膰 legalnego korzystania z oaz podatkowych.
Raje podatkowe, zwane tak偶e Offshore, 艂膮czy wiele cech wsp贸lnych takich jak:
- przewa偶nie nale偶a艂y do brytyjskich kolonii i posiad艂o艣ci zamorskich,
- system prawny i jurysdykcja pochodzi z bardzo czytelnego prawa angielskiego,
- cz臋sto chodzi o kraje i gospodarki wyspiarskie,
- wyr贸偶niaj膮cy si臋 poziom infrastruktury,
- wyr贸偶niaj膮cy si臋 poziom bankowo艣ci i brak ogranicze艅 dewizowych,
- liberalny klimat przedsi臋biorczy i prawny z minimaln膮 ingerencj膮 ze strony urz臋d贸w,
- k艂adziony nacisk na zachowanie dyskrecji i anonimowo艣ci,
- lokalizacja w pobli偶u wielkich rynk贸w (np. Gibraltar i Wyspy Normandzkie w Europie, kraje karaibskie wobec Ameryki, Singapur, Labuan i Hong Kong w Azji, itd.)
- stabilizacja polityczna i ekonomiczna kraju,
- nowoczesne 艣rodki 艂膮czno艣ci i dobre po艂膮czenia komunikacyjne,
- spe艂nienia indywidualnych oczekiwa艅 inwestor贸w (serwis lingwistyczny, us艂ugi profesjonalnych doradc贸w, istnienie um贸w podatkowych, akceptacja statusu cudzoziemca, mo偶liwo艣膰 zakupu nieruchomo艣ci).
Charakterystyczn膮 cech膮 oazy podatkowej jest to, 偶e kapita艂 tam zdeponowany nie tkwi bezczynnie, lecz jest przeznaczany na inwestycje w strefach o du偶ej rentowno艣ci, a niskim opodatkowaniu.
Stabilizacja ekonomiczna i polityczna jest jednym z kardynalnych warunk贸w, jakie musz膮 spe艂nia膰 oazy podatkowe. Nikt nie b臋dzie sk艂onny anga偶owa膰 kapita艂u ani lokowa膰 wk艂ad贸w w krajach, w kt贸rych mo偶e by膰 przeprowadzona nacjonalizacja lub kt贸rym grozi za艂amanie gospodarcze. Podobnie przyjmuje si臋 problem zmian politycznych, szczeg贸lnie gdyby przewag臋 uzyska艂y orientacje lewicowe czy radykalne. R贸wnie偶 destabilizacja militarna czy konflikty zbrojne eliminuj膮 kraje z grona oaz podatkowych.
Ryzyko polityczne ma decyduj膮ce znaczenie przy podejmowaniu decyzji o przeniesieniu warto艣ci maj膮tkowych za granic臋. Ma艂e kraje, w kt贸rych mo偶na 艂atwo dokona膰 przewrotu wojskowego, uwa偶ane s膮 za mniej bezpieczne od by艂ych kolonii, powi膮zanych wieloma ni膰mi z metropoli膮. Kolonie takie s膮 r贸wnie偶, jak wykazuje praktyka by艂ych posiad艂o艣ci brytyjskich, mniej nara偶one na niebezpiecze艅stwo ze strony silniejszych s膮siad贸w. W rezultacie np. Bermudy uwa偶a si臋 za bardziej bezpieczne ni偶 Wyspy Bahama, mimo 偶e w obu krajach nie mo偶na wykluczy膰 niepokoj贸w rasowych. Z du偶膮 pow艣ci膮gliwo艣ci膮 traktowane s膮 dyktatury. Oferuje si臋 tam cz臋sto korzystne warunki podatkowe, ale jednocze艣nie nale偶y si臋 liczy膰 z mo偶liwo艣ci膮 radykalnego przewrotu i nacjonalizacj膮.
Przy ocenie stabilizacji politycznej korzysta膰 mo偶na w praktyce z dwu wska藕nik贸w. Pierwszym jest indeks BERI, opracowany przez prof. F. T. Haneva z uniwersytetu w Delaware. Drugim ocena instytucji zwanej Freedom House.
Indeks BERI opiera si臋 na ocenie klimatu inwestycyjnego w 45 krajach na podstawie r贸偶nych kryteri贸w, z kt贸rych najwa偶niejszym jest stabilizacja polityczna. Ocen臋 sporz膮dzaj膮 miarodajni eksperci. Wielu z nich ma fachowe do艣wiadczenie w prowadzeniu operacji finansowych.
Freedom House ma siedzib臋 w Nowym Jorku. Instytucja ta ocenia wszystkie kraje wed艂ug przestrzegania przez nie praw politycznych i obywatelskich oraz statusu obowi膮zuj膮cych swob贸d demokratycznych. Mimo i偶 oceny te nie s膮 sporz膮dzane bezpo艣rednio na u偶ytek podatnik贸w, to stanowi膮 bardzo przydatne narz臋dzie przy podejmowaniu decyzji o wyborze oazy podatkowej.
Obowi膮zywanie i zagwarantowanie 艣cis艂ej tajemnicy bankowej jest wsp贸ln膮 cech膮 oaz podatkowych. Dzi臋ki liberalnemu charakterowi prawa bankowego istnieje z jednej strony 艂atwo艣膰 i dost臋pno艣膰 otwierania kont bankowych, z drugiej za艣 poprzez bezwzgl臋dny obowi膮zek zachowania tajemnicy zapewnione jest maksimum bezpiecze艅stwa i dyskrecji przeprowadzanych operacji.
Przepisy prawa bankowego zawieraj膮 cz臋sto rozgraniczenie finansowej dzia艂alno艣ci krajowej i mi臋dzynarodowej. Mi臋dzynarodowa dzia艂alno艣膰 finansowa, kt贸rej g艂贸wnym segmentem jest dzia艂alno艣膰 bankowa, korzysta ze statusu eksterytorialno艣ci, chroni膮cej j膮 przed restrykcjami i niedogodno艣ciami. Kraje stosuj膮ce t臋 polityk臋 zwane s膮 ?oazami bankowymi”.
Ustawodawstwo tych pa艅stw chroni nie tylko tajemnic臋 rachunk贸w bankowych, ale tak偶e w艂a艣cicieli tych rachunk贸w. Udzielanie jakichkol颅wiek informacji uznawane jest najcz臋艣ciej za naruszenie prawa. Niezmiernie trudno jest zidentyfikowa膰 osoby deponuj膮ce swoje fundusze w bankach tych kraj贸w. Jeszcze trudniej odkry膰 to偶samo艣膰 w艂a艣cicieli samych bank贸w. Oferuj膮c pe艂n膮 tajemnic臋 klientom, pozwalaj膮 one akumulowa膰 bogactwo bez znaczniejszego ci臋偶aru podatkowego. Do takich kraj贸w nale偶y m.in. Szwajcaria.
Ogromna r贸偶nica w por贸wnaniu Szwajcarii z innymi krajami sprowadza si臋 do tego, 偶e organy podatkowe nie maj膮 bezpo艣redniego dost臋pu do rachunk贸w bankowych poszczeg贸lnych klient贸w. Je艣li organ podatkowy potrzebuje informacji o rachunkach bankowych podatnika, to musi si臋 zwr贸ci膰 bezpo艣rednio do niego, a nie do banku.
Wysoki stopie艅 utajnienia operacji w bankach szwajcarskich nie oznacza jednak, i偶 od bank贸w tych 偶膮da si臋 mniej informacji ni偶 za granic膮. Szczeg贸lnie operacje zwi膮zane z praniem brudnych pieni臋dzy narzuci艂y 艣ci艣lejsze wymogi dotycz膮ce znajomo艣ci klienta oraz nieustanny nadz贸r nad jego transakcjami. Banki maj膮 prawo przekaza膰 organom karnym informacje o kliencie, je艣li w dobrej wierze dosz艂y do przekonania, i偶 by艂 on lub jest zwi膮zany z dzia艂alno艣ci膮 kryminaln膮.
Znaczna cz臋艣膰 kapita艂u wp艂ywaj膮cego do Szwajcarii z zagranicy pochodzi z innych oaz podatkowych. Obliczenia wskazuj膮, 偶e ok. 40% wszystkich szwajcarskich transakcji bankowych wi膮偶e si臋 z oazami3. W celu zachowania maksimum ostro偶no艣ci i dyskrecji dokonywanych operacji bankowych wprowadzono specjalne rozwi膮zania w postaci kont na numer lub pseudonim. System ten pozwala zwi臋kszy膰 poufno艣膰 konta, ale nie mo偶e je uczyni膰 ca艂kowicie anonimowym. Posiadacz konta jest zawsze znany bankowi.
W skali 艣wiatowej za najbardziej anonimowe systemy kont uchodz膮 te, przy kt贸rych bankier nie zna swego klienta. Takim jest w Japonii konto z piecz臋ci膮 natsu-in, przy kt贸rym klient identyfikowany jest poprzez sw膮 piecz臋膰. Drugim jest stosowany w Austrii system pod nazw膮 Uberbringer Sparbuchen polegaj膮cy na korzystaniu ze specjalnych dokument贸w na okaziciela.
Jednak nawet bardzo szczelne przestrzeganie tajemnicy bankowej nie decyduje o bezpiecze艅stwie wk艂ad贸w i operacji bankowych. Na 艣wiecie prowadzone s膮 rankingi najbardziej solidnych bank贸w, w kt贸rych wk艂ady s膮 najbezpieczniejsze. Ranking taki sporz膮dzany jest m. in. przez londy艅sk膮 firm臋 IBCA i jest respektowany w skali 艣wiatowej. W przyj臋tej 17-stopniowej skali najwy偶sz膮 ocen膮 jest 1.
Brak restrykcji dewizowych wi膮偶e si臋 艣ci艣le z funkcjonowaniem systemu bankowego w oazach podatkowych oraz dokonywanymi operacjami finansowymi. Prawie wsz臋dzie tam nie obowi膮zuje kontrola dewizowa, pod warunkiem 偶e nie prowadzi si臋 interes贸w na terenie samej oazy. Je艣li jednak istniej膮 jakiekolwiek ograniczenia w tym wzgl臋dzie, klienci 偶膮daj膮, aby obowi膮zywa艂 wolny transfer 艣rodk贸w pieni臋偶nych i aby 艣rodki te nie musia艂y by膰 przetrzymywane na lokalnych kontach.
Drugi z wymienionych warunk贸w ma g艂臋bsze uzasadnienie meryto颅ryczne. 呕膮danie, aby wk艂ady i fundusze inwestycyjne by艂y przetrzymywane tylko na kontach bankowych w oazie, stwarza du偶e niebezpiecze艅stwo, poniewa偶 klient mo偶e by膰 nara偶ony na presj臋 gospodarcz膮 i polityczn膮. Tymczasem uwalnianie si臋 od podatk贸w i r贸wnoczesne ryzyko utraty kapita艂u by艂oby nielogiczne.
Nowoczesne 艣rodki 艂膮czno艣ci i dobre po艂膮czenia komunikacyjne wi膮偶膮 si臋 z infrastruktur膮 kraju. Oaza podatkowa jest tym bardziej atrakcyjna im wy偶szy jest poziom tych us艂ug. Z regu艂y oazy dysponuj膮 sprawnymi 艣rodkami telekomunikacji, kt贸re umo偶liwiaj膮 b艂yskawiczny kontakt, niezb臋dny przy transakcjach finansowych. Na przyk艂ad Wyspy Kajmany oferuj膮 nowoczesne automatyczne po艂膮czenia ze Stanami Zjednoczonymi, Kanad膮 czy Wielk膮 Brytani膮.
Podobnie wysoki standard musz膮 reprezentowa膰 po艂膮czenia komunikacyjne. Atutem oaz s膮 po艂膮czenia lotnicze, pozwalaj膮ce na szybki i wygodny kontakt osobisty. Te same Kajmany oferuj膮 dwa loty dziennie na Floryd臋. Ponadto liczne przeloty czarterowe, 艣wiadczone ze Stan贸w Zjednoczonych, umo偶liwiaj膮 transport du偶ych sum do bank贸w na Karaibach. Podobna sytuacja wyst臋puje w Panamie i Hongkongu. Nawet je艣li brak jest po艂膮cze艅 morskich, jak w przypadku Szwajcarii, to linie lotnicze i l膮dowe 艣rodki komunikacji zapewniaj膮 znakomity standard.
Przyk艂adami negatywnymi mog膮 by膰 australijskie samozwa艅cze ksi臋stwa River Hutt i Nauru. River Hutt przysparza znacznych dochod贸w swym za艂o偶ycielom dzi臋ki sprzeda偶y tytu艂贸w i swobodzie podatkowej, ale 50% przesy艂ek tam adresowanych ginie. Powodem jest m. in. fakt, 偶e poczta australijska nie akceptuje znaczk贸w tego ksi臋stwa. O Nauru m贸wi si臋, 偶e mo偶na je znale藕膰 jedynie pomi臋dzy godzin膮 drug膮 a pi膮t膮 i to w czasie odp艂ywu. Dojazd tam poch艂ania bardzo wiele czasu i jest kosztowny. Podobnie rzecz ma si臋 z Anguill膮.
Dogodny system prawny ma decyduj膮cy wp艂yw na wyb贸r formy sp贸艂ki oraz jej funkcjonowanie. Zasadniczo mo偶na powiedzie膰, 偶e wszystko, co nale偶y lub nale偶a艂o do Europy kontynentalnej podlega prawu kontynentalnemu, tzn. skodyfikowanemu prawu cywilnemu nawi膮zuj膮cemu do prawa rzymskiego lub kodeksu Napoleona. Natomiast terytoria zwi膮zane z koron膮 brytyjsk膮 lub jej by艂e kolonie stosuj膮 zupe艂nie odr臋bny system Common Law, kt贸ry jest prawem zwyczajowym, swego rodzaju prawem s臋dziowskim, w kt贸rym prawo jest stanowione wcze艣niejszymi orzeczeniami.
I tak: Szwajcaria, Liechtenstein, a tak偶e kontrolowane przez Holandi臋 wyspy karaibskie (np. Antyle Holenderskie) u偶ywaj膮 prawa kontynen颅talnego. By艂e lub obecne kolonie brytyjskie lub te偶 terytoria znajduj膮ce si臋 pod wp艂ywem Anglii, jak Bahama, Bermudy, Wyspy Dziewicze, Kajmany, Gibraltar, Hongkong i wyspy na Kanale La Manche podlegaj膮 systemowi Common Law.
W Stanach Zjednoczonych – w zwi膮zku z ich historycznym rozwojem – oba systemy dzia艂aj膮 obok siebie. W Luizjanie, kt贸ra kiedy艣 by艂a francuska, do dnia dzisiejszego cz臋艣ciowo jeszcze stosowane jest prawo kontynentalne. Inne cz臋艣ci Stan贸w Zjednoczonych zaakceptowa艂y system Common Law. Prawo stowarzysze艅 Liberii i Panamy jest niemal dos艂ownie ?przepisane” z by艂ego prawa stanu Delaware.

Related Content

  • No related posts
  • Odpowiedz

    You must be logged in to post a comment.