Podatki.XMC.PL

Opodatkowanie Rodzaje Podatkow Ulgi i Raje Podatkowe

.:: Raje Podatkowe i Pranie Brudnych Pini臋dzy ::.

Znaczna cz臋艣膰 艣rodk贸w w oazach podatkowych pochodzi z prania brudnych pieni臋dzy. Polega ono na tym, aby za pomoc膮 r贸偶nych dzia艂a艅 ukry膰 nielegalne pochodzenie uzyskanych pieni臋dzy, co umo偶liwia ich bezkarne w艂膮czenie do obrotu finansowego i gospodarczego. Przedmiotem ?prania” jest pieni膮dz got贸wkowy b膮d藕 pieni膮dz depozytowy (kredytowy) lub inne warto艣ci maj膮tkowe, pochodz膮ce – bezpo艣rednio lub po艣rednio – z wyst臋pku lub przeznaczone na jego dokonanie. Wynika st膮d, 偶e mieszcz膮 si臋 tu r贸wnie偶 pieni膮dze, kt贸re s膮 przeznaczone na finansowanie przygotowawczych czynno艣ci przest臋pczych. Dotyczy to tak偶e warto艣ci maj膮tkowych, kt贸re przez wielokrotne procesy oczyszczania zatracaj膮 zwi膮zek z przest臋pczym 藕r贸d艂em staj膮c si臋 w rezultacie obiektem inwestycji i przelew贸w dokonywanych w dobrej wierze. Celem czynno艣ci oczyszczaj膮cych jest uzyskanie przez pieni膮dze, pochodz膮ce z przest臋pstwa, formy niezb臋dnej dla legalnej u偶yteczno艣ci. Dla osi膮gni臋cia tego celu pieni膮dze musz膮 by膰 uwolnione od wszelkich 艣lad贸w dotycz膮cych ich pierwotnego pochodzenia lub transferu.
W艂膮czenie systemu bankowego w proceder prania brudnych pieni臋dzy jest zwi膮zane z kluczow膮 pozycj膮 bank贸w w obrocie pieni臋偶nym. Poza systemem bankowym nie istnieje 偶aden inny system, kt贸ry by艂by w stanie transformowa膰 i przelewa膰 ogromne ilo艣ci pieni臋dzy. W procesie prania brudnych pieni臋dzy rozr贸偶nia si臋 dwa zasadnicze etapy. Pierwszy obejmuje wszelkie dzia艂ania s艂u偶膮ce oczyszczaniu pieni臋dzy ze 艣lad贸w wskazuj膮cych na ich przest臋pczy charakter lub pochodzenie i to w mo偶liwie najkr贸tszym czasie. Jest to osi膮gane dzi臋ki takim operacjom jak wymiana brudnych pieni臋dzy na inn膮 walut臋 b膮d藕 zamiana brudnych pieni臋dzy na warto艣ci maj膮tkowe, kt贸rymi mo偶na 艂atwo dysponowa膰, czyli takie jak papiery warto艣ciowe na okaziciela czy kamienie szlachetne. Ponadto w ramach pierwszego etapu nast臋puje przekazywanie pieni臋dzy do innych pa艅stw, otwieranie kont w bankach i towarzystwach finansowych, spekulacje gie艂dowe oraz inwestycje.

(more…)

.:: Rodzaje Rajow Podatkowych ::.

Oazami s膮 przede wszystkim kraje o niewielkiej i cz臋sto ubogiej ludno艣ci oraz ma艂ej powierzchni. Zgodnie z terminologi膮 stosowan膮 przez ONZ, nazywa si臋 je mikropa艅stwami.
Znikomo艣膰 w艂asnych 藕r贸de艂 podatkowych, zwi膮zana z ma艂膮 liczb膮 ludno艣ci, brak w艂asnych surowc贸w, niew艂a艣ciwe proporcje pomi臋dzy podstawowymi sektorami ekonomicznymi, niewielka aktywno艣膰 gospodarcza sk艂ania mikropa艅stwa do szukania innych mo偶liwo艣ci pomna偶ania dochod贸w publicznych. Tak膮 mo偶liwo艣膰 wiele z nich upatrzy艂o sobie w rozwoju sektora us艂ug finansowych. Pozyskiwanie kapita艂u zagranicznego przejawia si臋 w przychylnym ustawodawstwie podatkowym oraz liberalnym ustawodawstwie dewizowym. Dodatkowo oferowany jest bogaty wachlarz us艂ug bankowych.
Decyzje o niskim opodatkowaniu maj膮 cz臋sto charakter polityczny. Zmierzaj膮 one do tego, aby kraje s艂abo rozwini臋te gospodarczo mog艂y r贸wnowa偶y膰 w艂asny niedorozw贸j ekonomiczny poprzez przyci膮ganie i prowadzenie na swoim terenie mi臋dzynarodowej dzia艂alno艣ci finansowej. Przyczyn膮 niskich podatk贸w w mikropa艅stwach jest r贸wnie偶 ma艂a wydajno艣膰 藕r贸de艂 fiskalnych. Znikome dochody ludno艣ci oraz skromne maj膮tki w tych krajach uniemo偶liwiaj膮 uzyskiwanie przez bud偶et pa艅stwa znaczniejszych wp艂yw贸w. W konsekwencji ma miejsce raczej opodatkowanie dzia艂alno艣ci finansowej i handlu mi臋dzynarodowego.
Istniej膮 r贸偶ne mo偶liwo艣ci klasyfikowania oaz podatkowych w zale偶颅no艣ci od przyj臋tych kryteri贸w. oazy podatkowe mog膮 by膰 klasyfikowane g艂贸wnie ze wzgl臋du na zakres oferowanych korzy艣ci finansowych oraz ze wzgl臋du na ich poziom. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z oazami og贸lnymi i specjalistycznymi. Natomiast w drugim – z oazami:
1) bezpodatkowymi,
2) w kt贸rych istniej膮 podatki, lecz ich wysoko艣膰 jest nieznaczna,
3) w kt贸rych istnieje normalny system podatkowy, ale r贸wnocze艣nie mo偶na skorzysta膰 w okre艣lonych okoliczno艣ciach ze szczeg贸lnych przywilej贸w.
Z punktu widzenia zakresu korzystania z przywilej贸w oferowanych w oazach podatkowych, mo偶na rozr贸偶ni膰 oazy og贸lne i oazy specjalistyczne.
Oazy og贸lne oferuj膮 najszerszy zakres korzy艣ci podatkowych i finansowych. S膮 to z regu艂y minipa艅stwa lub terytoria kolonialne. W celu przyci膮gni臋cia klient贸w oferuj膮 one najwi臋ksze gwarancje gospodarcze, fiskalne, s膮dowe i polityczne.
Z kolei oazy specjalistyczne posiadaj膮 rozwini臋t膮 i zr贸偶nicowan膮 gospodark臋. Zachowana jest w艂a艣ciwa proporcja pomi臋dzy sektorem pozyskiwania surowc贸w a produkcj膮 i us艂ugami. Sektor finansowy mo偶e zajmowa膰 znacz膮ce miejsce, ale w 偶adnym przypadku nie stanowi jedynego 藕r贸d艂a dochod贸w publicznych. W niekt贸rych oazach specjalistycznych istniej膮 stosunkowo wysokie podatki przy r贸wnoczesnym atrakcyjnym obci膮偶eniu fiskalnym specyficznych ga艂臋zi gospodarki lub grup podatnik贸w. W efekcie s膮 one cz臋sto strefami podatkowymi, b臋d膮cymi ogniwem po艣rednim mi臋dzy strefami o wysokim a niskim obci膮偶eniu podatkowym. Na przyk艂ad Holandia – kraj o wysokich podatkach – uchodzi za jedn膮 ze specjalistycznych oaz podatkowych. Wynika to z art. 13 prawa o sp贸艂kach z 1969 r., kt贸ry to przyznaje zwolnienie od podatku sp贸艂kom holdingowym, uczestnicz膮cym w inwestycjach poza Holandi膮. Kraj ten zawar艂 r贸wnie偶 jedn膮 z najwi臋kszych liczb bardzo korzystnych um贸w bilateralnych, co stwarza mo偶liwo艣膰 czerpania z nich korzy艣ci przez osoby trzecie.
Niekt贸re z obecnych oaz specjalistycznych mia艂y w przesz艂o艣ci charakter og贸lny, ale na skutek presji ze strony pa艅stw uprzemys艂owionych musia艂y ograniczy膰 zakres oferowanych us艂ug podatkowych.
Oazy podatkowe mo偶na podzieli膰 na 5 kategorii.
Pierwsza – to kraje, w kt贸rych dochody, przyrost kapita艂u i maj膮tku nie s膮 opodatkowane. Mo偶na by je nazwa膰 rzeczywistymi rajami podatkowymi. Do tej grupy nale偶膮 Bahrajn, Nowe Hebrydy (obecnie Yanuatu) i Kajmany. Cechuje je nie tylko bardzo korzystna sytuacja fiskalna, ale i bardzo liberalne i elastyczne prawo, dopuszczaj膮ce uproszczon膮 form臋 zak艂adania i prowadzenia sp贸艂ek.
Druga – to pa艅stwa, kt贸re pobieraj膮 podatek dochodowy jedynie wed艂ug zasad terytorialnych. Oznacza to, 偶e takie kraje jak Kostaryka, Hongkong, Haiti, Liberia, Panama i Filipiny co prawda 艣ci膮gaj膮 podatek dochodowy, ale tylko od dochod贸w, kt贸re wynikaj膮 z dzia艂alno艣ci wewn膮trzkrajowej. Wszystkie dochody wynikaj膮ce z zagranicznych 藕r贸de艂, pozostaj膮 wolne od podatk贸w. Oznacza to, 偶e wszystkie dywidendy, oprocentowanie i nale偶no艣ci licencyjne, kt贸re wp艂ywaj膮 z zewn膮trz, mog膮 by膰 podatkowo tezaurowane, co dla firm jest wyj膮tkowo korzystne.
Trzecia – to kraje o niskim opodatkowaniu. Mo偶e to wynika膰 albo ze stosowanej praktyki (jak np. na Isle of Man i wyspach w Kanale La Manche), albo te偶 z obowi膮zywania umowy podatkowej (co dotyczy szczeg贸lnie Antyli Holenderskich).
(more…)

.:: Co To Jest Raj Podatkowy ::.

Idea艂em dla ka偶dego przedsi臋biorcy jest prowadzi膰 dzia艂alno艣膰 gospodarcz膮 w takim systemie podatkowym, w kt贸rym nie ma w og贸le podatk贸w lub s膮 one niewielkie, poniewa偶 wysokie podatki i biurokratyczne przeszkody s膮 cz臋sto najwi臋kszym hamulcem dynamicznego rozwoju prywatnych przedsi臋biorstw.
Wiele kraj贸w 艣wiata, aby osi膮gn膮膰 znaczny rozw贸j gospodarczy, spe艂ni艂o ten przyjemny sen, w zwi膮zku z czym usun臋艂o szereg biurokratycznych przeszk贸d, a nast臋pnie zredukowa艂o lub zlikwidowa艂o jakiekolwiek formy podatk贸w bezpo艣rednich odnosz膮cych si臋 do okre艣lonego prawnego typu sp贸艂ek, lub form rezydencji (sta艂ego pobytu). W ostatnich dziesi臋cioleciach nast膮pi艂 niewiarygodny rozw贸j ?raj贸w podatkowych”, kt贸re poprzez likwidowanie ogranicze艅 i liberalizacj臋 jurysdykcji zwabi艂y zagranicznych inwestor贸w, kt贸rym bez tych udogodnie艅 by艂oby ci臋偶ko w takim miejscu rozwin膮膰 biznes. Z biegiem czasu wiele kraj贸w takich jak Kajmany, Bahamy sta艂o si臋 znacz膮cymi centrami finansowymi, w odr贸偶nieniu od przesz艂o艣ci, kiedy to czerpa艂y korzy艣ci przede wszystkim z produkcji trzciny cukrowej oraz niezbyt rozwini臋tego przemys艂u turystycznego. Przyp艂yw kapita艂u do tych miejsc spowodowa艂 zainteresowanie si臋 nimi bank贸w, trust贸w i zak艂ad贸w ubezpieczeniowych, kt贸re chcia艂y znale藕膰 si臋 w centrum zainteresowania, tote偶 nikogo nie dziwi, 偶e w wielu, przede wszystkim karaibskich ?rajach” znajduj膮 si臋 filie najbardziej znanych na 艣wiecie instytucji finansowych zarz膮dzaj膮cych wielomiliardowymi maj膮tkami klient贸w t臋skni膮cych za us艂ugami, kt贸rych kontynentalne banki nie mog膮 zaoferowa膰, a je艣li ju偶 to za wysok膮 op艂at膮.
Co doprowadzi艂o tak wiele kraj贸w do zmian przepis贸w podatkowych i istotnego zliberalizowania jurysdykcji w zakresie gospodarczym? Przede wszystkim d膮偶enie do przyci膮gni臋cia kapita艂u zagranicznego, kt贸ry przy braku tego rodzaju udogodnie艅 nie mia艂by najmniejszych powod贸w, aby skierowa膰 wzrok na te w艂a艣nie obszary. Po drugie kapita艂 zagraniczny staje si臋 藕r贸d艂em zysku rezyduj膮cych na miejscu sp贸艂ek, kt贸re oferuj膮 mu swoje us艂ugi. W ten spos贸b dochodzi do szybkiego rozwoju specjalistycznych us艂ug finansowych, kt贸rych kapita艂 zagraniczny wymaga lub potrzebuje w swojej dzia艂alno艣ci handlowo-inwestycyjnej.

Gospodarki, kt贸re przed przyj臋ciem tego liberalnego systemu zmuszone by艂y cz臋sto 偶y膰 z pomocy zagranicznej, poprzez przemy艣lany ruch, jakim jest bezsprzecznie optymalizacja systemu podatkowego, sta艂y si臋 najbardziej rozwini臋tymi obszarami w swoim regionie i teraz to one pomagaj膮 swoim mniej rozwini臋tym s膮siadom. Obecnie kraje te s膮 czo艂owymi centrami finansowymi okre艣lonych obszar贸w, oferuj膮 dyskrecj臋, anonimowo艣膰, wspania艂e us艂ugi finansowe i korzystne podatki dla firm, kt贸re wykorzysta艂y dane terytorium w celu optymalizacji podatk贸w.
Istniej膮 dwa typy stref o niskim opodatkowaniu. Pierwsze s膮 konstytuowane przez pa艅stwo, kt贸re opodatkowuje wewn臋trzne dochody na niskim poziomie. Dzieje si臋 tak w贸wczas, gdy bud偶et nie wymaga du偶ych dochod贸w ze wzgl臋du na ma艂e wydatki lub wyst臋powanie innych 藕r贸de艂 wp艂yw贸w na tyle wydajnych, 偶e mog膮 pokry膰 wydatki publiczne kraju. Przyk艂adem mo偶e by膰 Andora, kt贸ra uzyskuje wystarczaj膮ce wp艂ywy ze sprzeda偶y energii elektrycznej do Francji, Portugalii i Hiszpanii.
Drugimi s膮 pa艅stwa celowo wprowadzaj膮ce niskie obci膮偶enie podatkowe w celu przyci膮gni臋cia kapita艂u zagranicznego. R贸wnocze艣nie utrzymuj膮 one niskie obci膮偶enia podatkowe pozwalaj膮ce zasili膰 ich wewn臋trzne bud偶ety. Kraje te zdecydowa艂y si臋 艣wiadomie na przekszta艂颅cenie w oazy podatkowe, by o偶ywi膰 narodow膮 gospodark臋. Niejedno颅krotnie by艂a to decyzja wspierana przez kraje rozwini臋te. Przyk艂adem tego typu oaz jest Puerto Rico, le偶膮ce w strefie wp艂yw贸w ekonomicznych Stan贸w Zjednoczonych czy Gujana Francuska i Polinezja, kt贸re pozostaj膮 pod dominacj膮 ekonomiczn膮 Francji.

Zasadnicza cecha oaz podatkowych, jak膮 jest niskie obci膮偶enie podatkowe lub brak podatk贸w, nie wyczerpuje w pe艂ni z艂o偶ono艣ci tej kwestii. Istniej膮 kraje, kt贸re nie pobieraj膮 偶adnego podatku od kapita艂u (m. in. Nauru, Yanuatu, Turks i Caicos). Jednocze艣nie pobierane s膮 tam niewielkie podatki od wynagrodze艅. Mo偶liwe jest te偶 nieopodatkowanie dochod贸w pochodz膮cych z zagranicy. Wyst臋puje i taka sytuacja, 偶e kraje wysoko rozwini臋te, o progresywnych podatkach, opodatkowuj膮 w niewielkim procencie dochody zagraniczne lub wprowadzaj膮 nisk膮 stop臋 opodatkowania dochod贸w okre艣lonych podmiot贸w, jakimi s膮 holdingi (m. in. w Holandii). Do oaz podatkowych zaliczona zosta艂a r贸wnie偶 Szwajcaria, kt贸ra – wbrew podstawowemu za艂o偶eniu definicji – jest krajem o wysokich obci膮偶eniach fiskalnych. Jednak偶e w tym przypadku o afiliacji zadecydowa艂a 艂atwo艣膰 przeprowadzania operacji finansowych i ich poufny charakter.
Rozgraniczenie stref o wysokim, 艣rednim i niskim opodatkowaniu jest trudne do ustalenia, nawet przy pos艂ugiwaniu si臋 kryteriami ekonomicznymi i prawnymi. R贸wnocze艣nie osoby fizyczne i prawne, kt贸re uwa偶aj膮 opodatkowanie w swych krajach za dolegliwe, korzystaj膮 na du偶膮 skal臋 z oaz podatkowych.
Nie wszystkie oazy podatkowe ciesz膮 si臋 tak膮 sam膮 popularno艣ci膮. S膮 i takie pa艅stwa, kt贸re mimo podj臋tych stara艅 nie sta艂y si臋 oazami. Ponadto wzrost zainteresowania krajami, w kt贸rych istniej膮 niskie podatki, miewa charakter cykliczny. Przyk艂adem mo偶e by膰 sytuacja z lat 70. – okresu wielkiego kryzysu naftowego. W贸wczas to niekt贸re z kraj贸w – importer贸w ropy naftowej, nie mog膮c zmobilizowa膰 wi臋kszych 艣rodk贸w na zakup tego surowca, stara艂y si臋 stworzy膰 warunki przyci膮gaj膮ce kapita艂 zagraniczny.
Oazy podatkowe musz膮 si臋 legitymowa膰 – generalnie lub co najmniej w odniesieniu do cudzoziemc贸w – niskim opodatkowaniem. Jest to najwa偶niejsza, ale nie jedyna ich cecha. Istotn膮 rzecz膮 jest r贸wnie偶 mo偶liwo艣膰 legalnego korzystania z oaz podatkowych.
(more…)

.:: Podatek od Nieruchomo艣ci ::.

Podatek od nieruchomo艣ci - jeden z trzech podatk贸w z ustawy z 1991 r. o podatkach i op艂atach lokalnych, kt贸rego przedmiotem jest maj膮tek – budynek, budowle i grunt nie zwi膮zany z dzia艂alno艣ci膮 roln膮 lub le艣n膮; w projektach jego zmiany planuje si臋 upowszechnienie warto艣ciowej podstawy opodatkowania nieruchomo艣ci, opartej o kataster nieruchomo艣ci. Wp艂ywy z tytu艂u podatku od nieruchomo艣ci, podobnie zreszt膮 jak i z pozosta艂ych podatk贸w maj膮tkowych s膮 stosunkowo pewne. Dochody p艂yn膮ce z tego podatku nie s膮 jednak elastyczne, gdy偶 nie 艂atwo wp艂yn膮膰 w kr贸tkim okresie na rozw贸j 藕r贸de艂 tego podatku, przy czym wydajno艣膰 tych 藕r贸de艂 nie dostosowuje si臋 do zmieniaj膮cych si臋 potrzeb gmin. Ponadto 藕r贸d艂a podatku od nieruchomo艣ci s膮 nier贸wnomiernie roz艂o偶one w przekroju gmin, co sprawia, 偶e jest on szczeg贸lnie niedogodny dla gmin s艂abo zagospodarowanych. W literaturze cz臋sto postuluje si臋 przeprowadzenie reformy podatku od nieruchomo艣ci, aby uczyni膰 z niego nie tylko 藕r贸d艂o zasilania bud偶et贸w gmin, lecz tak偶e instrument, kt贸rym organy gminne mog艂yby si臋 pos艂ugiwa膰 w stosunku do wszystkich w艂a艣cicieli i u偶ytkownik贸w, zar贸wno nieruchomo艣ci, jak i grunt贸w, wp艂ywaj膮c na racjonaln膮 gospodark臋 w tym zakresie, rozpatrywan膮 z punktu widzenia interes贸w gminy. Podatek ten m贸g艂by odegra膰 szczeg贸ln膮 rol臋 w du偶ych miastach, w kt贸rych z regu艂y wyst臋puje brak teren贸w i silna tendencja rozwoju budownictwa mieszkaniowego oraz r贸偶nych form dzia艂alno艣ci gospodarczej. Konstrukcj臋 prawn膮 tego podatku reguluje ustawa z 12 stycznia 1991 r., o podatkach i op艂atach lokalnych (Dz. U. nr 9, poz.31 z p贸藕n. zm.). G贸rne granice stawek okre艣la bowiem corocznie MF, w drodze rozporz膮dzenia. Kszta艂t dzia艂ania na obszarze dzia艂ania gminy okre艣la tak偶e uchwa艂a rady gminy w zakresie dotycz膮cym stawek podatkowych oraz ewentualnych zwolnie艅 z opodatkowania. Zgodnie z wy偶ej wymienion膮 ustaw膮 obowi膮zek podatkowy w podatku od nieruchomo艣ci ci膮偶y na osobach fizycznych, prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie maj膮cych osobowo艣ci prawnej, kt贸re pozostaj膮 w okre艣lonym stosunku prawnym do nieruchomo艣ci, w szczeg贸lno艣ci s膮 jej w艂a艣cicielami, posiadaczami samoistnymi lub zale偶nymi, a tak偶e zarz膮dcami i u偶ytkownikami wieczystymi nieruchomo艣ci.) Przedmiotem opodatkowania zgodnie z ustaw膮 s膮 budynki lub ich cz臋艣ci, budowle lub ich cz臋艣ci przeznaczone na dzia艂alno艣膰 gospodarcz膮 inne ni偶 rolnicze lub le艣ne, lub grunty obj臋te tymi przepisami.

(more…)

Kategoria : Podatki | Comment (0)

.:: Rodzaje Podatk贸w Lokalnych ::.

Zbi贸r wszystkich podatk贸w i zwi膮zane z nimi przepisy obowi膮zuj膮ce w danym kraju nazywamy systemem podatkowym. Kszta艂t tego systemu, a zatem liczba podatk贸w, ich konstrukcja i wzajemne powi膮zania mi臋dzy nimi maj膮 du偶y wp艂yw na warunki prowadzenia dzia艂alno艣ci gospodarczej, mo偶liwo艣ci rozwoju gospodarczego kraju i w rezultacie na warunki 偶ycia wszystkich obywateli.
Obecnie obowi膮zuje w Polsce 8 ustaw nak艂adaj膮cych obowi膮zki podatkowe; je艣li wliczy膰 wp艂aty z zysku i op艂at臋 skarbow膮 – to regulacji jest 10. Konstytucja nakazuje, aby podatki by艂y nak艂adane wy艂膮cznie w drodze ustawy.
Zasady funkcjonowania systemu podatkowego (procedury, informacja, ochrona tajemnicy itp.) reguluje uchwalona w sierpniu 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Na prawn膮 infrastruktur臋 systemu podatkowego sk艂adaj膮 si臋 te偶 ustawy przyznaj膮ce podatnikom przywileje, w tym tzw. ustawy zwi膮zkowe; umowy mi臋dzynarodowe, w tym 63 umowy o unikaniu podw贸jnego opodatkowania oraz – wskazane ustawami – rozporz膮dzenia wykonawcze.
Uchwalona w 1997 r. Konstytucja RP ostatecznie potwierdzi艂a, 偶e do przepis贸w prawa podatkowego nie zalicza si臋 wszelkiego rodzaju zarz膮dze艅, obwieszcze艅, ok贸lnik贸w czy pism wyja艣niaj膮cych. Obowi膮zuj膮 one wy艂膮cznie jednostki podleg艂e wydaj膮cemu zarz膮dzenie, a nie podatnik贸w.
Na polski system podatkowy sk艂ada si臋 dzi艣 11 tytu艂贸w podatkowych, czyli rodzaj贸w podatk贸w. Dochodami bud偶et贸w gminnych s膮 tak偶e 4 rodzaje op艂at, kt贸re co prawda nie nosz膮 wszystkich cech podatku, jednak stosuje si臋 do nich przepisy o zobowi膮zaniach podatkowych. Do element贸w polskiego systemu podatkowego trzeba te偶 zaliczy膰 quasi-podatki, nazywane sk艂adkami, a w tym przede wszystkim sk艂adk臋 na ubezpieczenie spo艂eczne (ZUS).
(more…)

Kategoria : Podatki | Comment (0)

.:: O podatkach ::.

W polskim systemie finans贸w publicznych, a co za tym idzie samorz膮dowym zachodz膮 wci膮偶 id膮ce zmiany, wynikaj膮ce z przemian ustrojowych. Konieczne jest zatem ci膮g艂e i wnikliwe 艣ledzenie zmian, a zw艂aszcza nieustannie zmieniaj膮cych si臋 przepis贸w prawnych, kt贸re wyznaczaj膮 ramy systemu finansowego.
Zasady ustrojowe i finansowe samorz膮du terytorialnego powo艂anego w Polsce w 1990 roku okre艣li艂a ustawa z 8 marca 1990 r. o zmianie konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 16, poz. 94). Odno艣nie dochod贸w samorz膮du ustawa ta stanowi艂a, 偶e gmina posiada dochody w艂asne i inne o charakterze uzupe艂niaj膮cym. G艂贸wnymi elementami dochod贸w w艂asnych by艂y podatki przekazane gminom.
Poj臋cie dochod贸w w艂asnych nie jest jednoznaczne. Niekiedy poj臋cie te traktuje si臋 bardzo w膮sko, obejmuj膮c inne dochody pochodz膮ce ze 藕r贸de艂, na kt贸re organy samorz膮dowe mog膮 wywiera膰 wp艂yw, decyduj膮c o ich wprowadzeniu lub co najmniej okre艣laj膮c konstrukcj臋 prawn膮 tych dochod贸w. W szerszym uj臋ciu w sk艂ad dochod贸w w艂asnych w艂膮cza si臋 dochody pobieranych ze 藕r贸de艂 znajduj膮cych si臋 na terenie dzia艂ania danego samorz膮du, przekazywanych do jego dyspozycji w ca艂o艣ci i bezterminowo z moc膮 prawa.
To, 偶e dochody w艂asne pochodz膮 ze 藕r贸de艂 znajduj膮cych si臋 na terenie dzia艂ania danego samorz膮du terytorialnego stwarza warunki do oddzia艂ywania przez organy samorz膮dowe na wydajno艣膰 tych 藕r贸de艂 a w efekcie mo偶na oczekiwa膰 odpowiedniego wzrostu dochod贸w bud偶etowych. Z t膮 cech膮 dochod贸w w艂asnych wi膮偶e si臋 jednak dalsze konsekwencje: wysoko艣膰 tych dochod贸w jest uzale偶niona od stanu zagospodarowania terenu – im teren jest mniej gospodarczo rozwini臋ty, tym mniejsza mo偶liwo艣膰 uzyskania dochod贸w w艂asnych i odwrotnie.
Wydaje si臋, 偶e dochody gminy mo偶na podzieli膰 na trzy g艂贸wne grupy: dochody publiczno- prawne, dochody prywatno-prawne i dochody o charakterze zwrotnym.)
Dochody publiczno-prawne przypadaj膮 gminom lub innym zwi膮zkom samorz膮du terytorialnego na podstawie stosunku prawnego o charakterze publicznym. Prawo do wykorzystania tych uzyskaj膮 gminy bezpo艣rednio z ustawy przydzielaj膮cej gminom okre艣lone podatki, udzia艂y w podatkach, op艂aty, dotacje, subwencje. Jednak偶e uzyskanie przez gmin臋 niekt贸rych dochod贸w publiczno-prawnych (np. dotacji, subwencji) uzale偶nione jest od tego, czy spe艂nione zosta艂y okre艣lone warunki wyznaczone przez ustaw臋 (np. czy zachodz膮 warunki odnosz膮ce si臋 do potencja艂u podatkowego gminy, czy gmina przekaza艂a na rzecz realizowane inwestycji wymagan膮 ustawowo cz臋艣膰 dochod贸w w艂asnych, itp.).
Dochody prywatno-prawne osi膮ga gmina wykorzystuj膮c – jako w艂a艣ciciel – nale偶膮ce do niej mienie komunalne. Gmina jako w艂a艣ciciel mo偶e poszczeg贸lne sk艂adniki swego maj膮tku wynaj膮膰, wydzier偶awi膰, odda膰 w u偶ytkowanie wieczyste, wnie艣膰 jako udzia艂 lub wk艂ad do sp贸艂ki lub sp贸艂dzielni, mo偶e powo艂a膰 przedsi臋biorstwo lub zak艂ad, mo偶e te偶 sprzeda膰 odpowiedni sk艂adnik mienia komunalnego. Dochody owe gmina uzyskuje na podstawie zawieranych um贸w cywilnoprawnych lub innych czynno艣ci prywatno-prawnych okre艣lonych przepisami prawa cywilnego lub handlowego.

(more…)

Kategoria : Podatki | Comment (0)